در میدان نبردهای آینده که عرصه رقابت میان قدرت‌های بزرگ و بازیگران ضعیف‌تر را شکل می‌دهد، فناوری‌های نوظهور به ابزاری راهبردی برای جبران نابرابری‌های نظامی و اطلاعاتی بدل شده‌اند. یکی از این فناوری‌های اثرگذار، هوش مصنوعی مولد است که به نیروهای کم‌برخوردار امکان می‌دهد در برابر قدرت‌های برتر، با تولید محتوای تصمیم‌ساز، شبیه‌سازی سناریوهای متنوع و خلق محیط‌های نبرد مصنوعی، موازنه‌ای نسبی در صحنه عملیات ایجاد کنند. در عملیات‌های ناهمتراز که بهره‌گیری از شیوه‌های غیرخطی، فریب‌دهی و نبرد شناختی در آن حرف اول را می‌زند، هوش مصنوعی مولد می‌تواند فرصت‌هایی برای طراحی طرح‌های عملیاتی منعطف، پیش‌بینی رفتار دشمن و تولید آگاهی موقعیتی مبتنی بر داده‌های غیرمتمرکز فراهم کند؛ قابلیت‌هایی که برای یک نیروی ضعیف‌تر می‌تواند حکم یک «ضریب توانمندساز» در برابر ساختارهای کلاسیک فرماندهی و کنترل قدرت‌های برتر را داشته باشد. در این تحقیق؛ با بررسی کارکردها و و فرصت‎های هوش مصنوعی مولد در فرماندهی و کنترل، لزوم بهره‎برداری از چنین سیستمی در فرماندهی و کنترل محیط‎های عملیاتی ناهمتراز تبیین گردیده است. پژوهش پیش‌رو، کاربردی – توسعه‎ای و رویکرد آن آمیخته با روش توصیفی - تحلیلی است. داده‌ها به دو روش کتابخانه‌ای و میدانی (مصاحبه و پرسشنامه) گرد‎آوری گردیده که اطلاعات به‎‌دست آمدۀ کیفی به‎ روش تحلیل محتوا و اطلاعات به‎‌دست آمدۀ کمی با استفاده از نرم‌‎افزار تحلیل داده‎‌های کمی، مورد تجزیه‌‌و‌تحلیل قرار گرفته‎اند. روایی پرسشنامه از طریق روایی محتوا و پایایی با «آلفای کرونباخ» محاسبه گردیده است. در نهایت، از یافته‎‌های تحقیق مدل مفهومی با 6 مؤلفه و 57 شاخص تبیین و پس از ارزیابی و تأئید نهایی ارائه گردیده است.